تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٨
***
٢- حواريّون از نظر قرآن و انجيل
قرآن در سوره «صف» آيه ١٤ درباره «حواريون» سخن گفته و ايمان آنان را متذكر شده است، ولى از جملههائى كه «انجيل» درباره «حواريون» دارد استفاده مىشود كه آنان درباره مسيح همگى لغزشهائى داشتهاند.
در انجيل متّى و لوقا باب ٦، اسامى حواريون چنين آمده است:
١- پطرس، ٢- اندرياس، ٣- يعقوب، ٤- يوحنا، ٥- فيلوپس، ٦- برتولولما، ٧- توما، ٨- متى، ٩- يعقوب ابن حلفا، ١٠- شمعون، ملقب به غيور، ١١- يهودا برادر يعقوب، ١٢- يهوداى اسخريوطى كه به مسيح خيانت كرد.
مفسر معروف مرحوم «طبرسى» در «مجمع البيان» نقل مىكند: «حواريون» به همراه عيسى در سفرها به راه مىافتادند و هر گاه تشنه يا گرسنه مىشدند به فرمان خداوند غذا و آب براى آنها آماده مىشد، آنها اين جريان را افتخار بزرگى براى خود دانستند و از مسيح پرسيدند: آيا كسى بالاتر از ما پيدا مىشود؟ او گفت: آرى، أَفْضَلُ مِنْكُمْ مَنْ يَعْمَلُ بِيَدِهِ وَ يَأْكُلُ مِنْ كَسْبِهِ: «از شما بالاتر كسى است كه زحمت بكشد و از دست رنج خودش بخورد» ... و به دنبال اين جريان آنها به شستشوى لباس و گرفتن اجرت در برابر آن مشغول شدند (و عملًا به همه مردم درسى دادند كه كار و كوشش ننگ و عار نيست). «١»
***