تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٩

١ الم ٢ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ٣ نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الإِنْجيلَ ٤ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ وَ اللَّهُ عَزيزٌ ذُو انْتِقامٍ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

١- الم.
٢- معبودى جز خداوند يگانه زنده و پايدار و نگه دارنده، نيست.
٣- (همان كسى كه) كتاب را به حق بر تو نازل كرد، كه با نشانه‌هاى كتب پيشين، منطبق است؛ و «تورات» و «انجيل» را.
٤- پيش از آن، براى هدايت مردم فرستاد؛ و (نيز) كتابى كه حق را از باطل مشخص مى‌سازد، نازل كرد؛ كسانى كه به آيات خدا كافر شدند، كيفر شديدى دارند؛ و خداوند (براى كيفر بدكاران و كافران لجوج،) توانا و صاحب انتقام است.