تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٩
بگيريم، يعنى انفاق شما در صورتى سود بخش است كه به خاطر خدا انجام گيرد.
اين احتمال نيز وجود دارد كه جمله، به همان معنى خبريه باشد، يعنى شما مسلمانان جز براى رضاى خدا و جلب خشنودى او انفاق نمىكنيد.
و در آخرين جمله باز به عنوان تأكيد بيشتر مىفرمايد: «آنچه از خوبىها انفاق مىكنيد به شما تحويل داده مىشود، و هرگز ستمى بر شما نخواهد شد» «وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ».
يعنى گمان نكنيد كه: از انفاق خود سود مختصرى مىبريد، بلكه تمام آنچه را انفاق مىكنيد به طور كامل به شما باز مىگرداند، آن هم در روزى كه شديداً به آن نيازمنديد، بنابراين در انفاقهاى خود كاملًا دست و دل باز باشيد.
ضمناً با توجه به اين كه: ظاهر اين جمله اين است كه خود آنچه انفاق شده به انسان باز گردانده مىشود (نه ثواب آن)، آيه مىتواند دليلى بر تجسم اعمال بوده باشد كه در جاى خود به طور مشروح خواهد آمد. «١»
***
نكتهها:
١- انفاق يك كمك انسانى
آيه فوق مىگويد: همان طور كه بخششهاى الهى و نعمتهاى او در اين جهان، شامل حال همه انسانها (صرفنظر از عقيده و آئين آنها) مىشود، مؤمنان هم بايد به هنگام انفاقهاى مستحبى و رفع نيازمندىهاى بينوايان در مواقع لزوم، رعايت حال غير مسلمانان را نيز بكنند.
البته اين در صورتى است كه انفاق بر غير مسلمانان، به خاطر يك كمك