تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣٩
بسته بودند كه در برابر پيامبرانى كه بعد از آنها مىآيند سر تعظيم و تسليم فرود آورند مىفرمايد: «و (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه خداوند پيمان مؤكد از پيامبران (و پيروان آنها) گرفت كه هر گاه كتاب و دانش به شما دادم سپس پيامبرى به سوى شما آمد كه آنچه را با شما است تصديق مىكند (و نشانههاى او موافق چيزى است كه با شما است) حتماً به او ايمان بياوريد و او را يارى كند» «وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ ميثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ». «١»
در حقيقت همان طور كه پيامبران و امتهاى بعد موظفاند نسبت به پيامبران گذشته و آئين آنها احترام بگذارند، و اصول آنها را محترم بشمرند، پيامبران و امتهاى پيشين نيز نسبت به پيامبران بعد از خود چنين وظيفهاى داشتهاند، در آيات قرآن كراراً اشاره به وحدت هدف پيغمبران خدا شده است و اين آيه نمونه زندهاى از آن است.
فراموش نكنيم «ميثاق» در اصل از ماده «وُثُوق» به معنى اطمينان و اعتماد گرفته شده، به همين دليل، به پيمانهاى مؤكد كه مايه اطمينان است «ميثاق» گفته مىشود.
البته گرفتن پيمان از پيامبران، همراه با گرفتن پيمان از پيروان آنها است و موضوع پيمان اين بوده كه: اگر پيامبرى بيايد كه دعوت او هماهنگ با دعوت آنان، و نشانههاى او با آنچه در كتب آسمانى آنها آمده موافق باشد (و به اين ترتيب حقانيت او ثابت گردد) نه تنها بايد به او ايمان بياورند بلكه موظفاند به