***
٣- بخشش روزى بدون حساب
جمله «وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ» به اصطلاح از قبيل ذكر «عام» بعد از «خاص» است؛ زيرا در جمله‌هاى قبل، نمونه‌هايى از روزى‌هاى خداوند به بندگان، بيان شده است و در اين جمله مسأله، به صورت كلى و عمومى‌تر در تمام مواهب و ارزاق ذكر گرديده يعنى نه تنها عزت و حكومت، و حيات و مرگ به دست خدا است، كه هر نوع روزى و موهبتى از ناحيه او است.
جمله بِغَيْرِ حِسابٍ: «بدون حساب» اشاره به اين است كه درياى مواهب الهى آن قدر وسيع و پهناور است كه هر قدر به هر كس ببخشد كمترين تأثيرى براى او نمى‌كند و نياز به «نگاه داشتن حساب» ندارد؛ زيرا حساب را آنها نگه مى‌دارند كه سرمايه محدودى دارند، و بيم تمام شدن يا كمبود سرمايه درباره آنها مى‌رود، چنين اشخاصى هستند كه دائماً در عطاياى خود حسابگرند. مبادا سرمايه آنها از دست برود، اما خداوندى كه درياى بى‌پايان هستى و كمالات است، نه بيم كمبود دارد، و نه كسى از او حساب مى‌گيرد، و نه نيازى به حساب دارد.
از آنچه گفته شد، روشن مى‌شود: اين جمله، با آياتى كه بيان تقدير الهى و اندازه‌گيرى، لياقت و شايستگى افراد و حكمت و تدبير آفرينش را بيان مى‌كند، منافاتى ندارد.
***