تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤
رَحيمٌ».
در اين بخش از آيات، به سه موقف از مواقف حج اشاره شده، «عرفات» كه محلى است در حدود ٢٠ كيلومترى «مكّه» و حاجيان از ظهر روز نهم ذى الحجه تا غروب آفتاب در آنجا وقوف مىكنند و به عبادت پروردگار مشغولند.
پس از آن وقوف در «مشعر الحرام» يا «مُزْدَلَفَه» كه بخشى از شب عيد قربان و صبحگاهان قبل از طلوع آفتاب در آنجا مىمانند و به راز و نياز با پروردگار مىپردازند.
و سوم سرزمين «منى» كه محل قربانى و رمى جمرات و پايان دادن به احرام و انجام مراسم عيد است.
***
نكتهها:
١- نخستين موقف حج
زائران خانه خدا (در حج تمتع) بعد از انجام مراسم عمره، راهى مراسم حج مىشوند و نخستين مرحله همان وقوف در عرفات است كه از نيمه روز نهم ذى الحجه تا غروب آفتاب در آنجا توقف مىنمايند، آن گاه از آنجا به سوى «مشعر الحرام» حركت مىكنند (در آيات فوق به هر دو قسمت اشاره شده است).
در نامگذارى سرزمين «عرفات» به اين نام، جهات گوناگونى ذكر كردهاند.
گاه گفتهاند: هنگامى كه پيك وحى خداوند جبرئيل مناسك حج را در آنجا به ابراهيم عليه السلام ياد داد ابراهيم مىفرمود: عَرَفْتُ، عَرَفْتُ: «شناختم- شناختم» لذا آنجا را عرفات گفتند.
گاه گفتهاند: اين داستان براى آدم عليه السلام واقع شد.
گاه گفته شده: آدم و حوا در آن سرزمين يكديگر را پيدا كردند و شناختند.