اعمالشان مى‌خواهند، امر خدا و فرشتگان او براى مجازات و عذابشان، فرا رسد و به عذاب دنيا يا آخرت گرفتار شوند، و به كار آنها خاتمه داده شود»؟
ولى تفسيرى كه در بالا گفته شد، مناسب‌تر به نظر مى‌رسد، و نياز به تقدير هم ندارد.
كوتاه سخن اين كه: درباره آيه سه تفسير وجود دارد:
١- منظور آن است كه: خداوند به قدر كافى اتمام حجت كرده، و نبايد افراد لجوج در انتظار اين باشند كه خدا و فرشتگان نزد آنها آيند و حقايق را بازگو كنند كه اين امر، محال است، و اگر هم ممكن بود نيازى به آن نبود.
٢- منظور اين است كه: آيا آنها با اين لجاجت در عدم ايمان، در انتظار اين هستند كه فرمان عذاب الهى و فرشتگان عذاب فرا رسند و آنها را ريشه كن سازند؟.
٣- منظور اين است كه: آيا آنها با اين كار خود در انتظارند قيامت بر پا شود و فرمان عذاب، همراه فرشتگان الهى فرا رسد و به حساب همگى رسيدگى گردد، و به كيفر خود گرفتار شوند؟. «١»
تعبير به ظُلَلٍ مِنَ الْغُمامِ: «در سايه‌هاى ابرهاى سفيد» بنابر تفسير دوم و سوم- به گفته بسيارى از مفسران- اشاره به اين است كه عذاب الهى به طور ناگهانى همچون ابرها بر سر آنها سايه‌افكن مى‌شود و مخصوصاً از آنجا كه انسان با مشاهده ابر، انتظار ريزش باران رحمت را دارد، هنگامى كه عذابى به صورت صاعقه و مانند آن از آن فرود آيد دردناك‌تر است (توجه داشته باشيد عذاب بعضى از اقوام پيشين نيز به صورت صاعقه‌هائى بود كه از ابرها فرود آمد). «٢»