از آنها به وجود مى‌آيند و عصر پيغمبر بعد را درك مى‌كنند مى‌باشد.
به علاوه خود پيامبران نيز اگر (فرضا) پيامبران آينده را درك كنند، ايمان خواهند آورد يعنى هرگز پيغمبران خدا در هدف‌ها و دعوت‌هاى خود از يكديگر جدا نيستند و با هم جنگ و ستيزى ندارند. «١»
***
٣- در گواهى، جانشينان انبياء چون انبيايند
سخن ديگر درباره آيه اين است كه: آيه مزبور گرچه درباره پيامبران است ولى بديهى است در مورد جانشينان آنها نيز صادق مى‌باشد؛ زيرا جانشينان راستين آنها از آنان جدا نيستند و همه يك هدف را تعقيب مى‌كنند و هميشه پيامبران، جانشينان خود را معرفى كرده و نسبت به آنها بشارت داده و مردم را به ايمان آوردن و يارى آنها دعوت نمودهاند و اگر مى‌بينيم در رواياتى كه در ذيل آيه در كتب تفسير يا حديث ما نقل شده جمله «وَ لَتَنْصُرُنَّهُ» درباره على عليه السلام تفسير شده و مسأله ولايت را مشمول آن دانسته‌اند در حقيقت اشاره به همين معنى است.
ناگفته نماند آيه فوق، از نظر چگونگى تركيب نحوى در ميان مفسران و اهل ادب مورد بحث و گفتگو واقع شده است.
***
٤- تعصب‌هاى مزاحم
تاريخ نشان داده پيروان يك آئين، به آسانى حاضر نيستند دست از آئين خود بردارند و در برابر پيامبران جديد كه از طرف خداوند مبعوث مى‌شوند،