تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٦

٣١ قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‌ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ
٣٢ قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ
ترجمه:
٣١- بگو: «اگر خدا را دوست مى‌داريد، از من پيروى كنيد! تا خدا (نيز) شما را دوست بدارد؛ و گناهانتان را ببخشد؛ و خدا آمرزنده مهربان است».
٣٢- بگو: «از خدا و فرستاده (او)، اطاعت كنيد! و اگر سرپيچى كنيد، خداوند كافران را دوست نمى‌دارد».
شأن نزول:
درباره آيات فوق، دو شأن نزول در تفسير «مجمع البيان» و «المنار»، آمده است:
نخست اين كه جمعى در حضور پيغمبر صلى الله عليه و آله ادعاى محبت پروردگار كردند، در حالى كه «عمل» به برنامه‌هاى الهى در آنها كمتر ديده مى‌شد، آيات فوق نازل گرديد و به آنها پاسخ گفت. «١»
ديگر اين كه: جمعى از مسيحيان «نجران» در «مدينه» به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و ضمن سخنان خود، اظهار داشتند ما اگر مسيح عليه السلام را فوق العاده احترام مى‌گذاريم، به خاطر محبتى است كه به خدا داريم، آيات فوق نازل شد و به آنها