تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٣
اين زمينه نوشته شد.
و در روايتى آمده است: اسقف مسيحيان به آنها گفت: «من صورتهائى را مىبينم كه اگر از خداوند تقاضا كنند: كوهها را از جا بركند، چنين خواهد كرد هرگز با آنها مباهله نكنيد كه هلاك خواهيد شد، و يك نصرانى تا روز قيامت بر صفحه زمين نخواهد ماند». «١»
تفسير:
مباهله با مسيحيان نجران
اين آيه، به دنبال آيات قبل و استدلالى كه در آنها بر نفى خدا بودن مسيح عليه السلام شده بود، به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مىدهد: «هر گاه بعد از علم و دانش كه (درباره مسيح) براى تو آمده (باز) كسانى با تو در آن به محاجّه و ستيز برخاستند، به آنها بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت مىكنيم و شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت مىنماييم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود (كسانى كه به منزله ما جان هستند) دعوت مىكنيم، شما هم از نفوس خود دعوت كنيد، سپس مباهله مىكنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار مىدهيم» «فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ».
ناگفته پيدا است منظور از «مباهله» اين نيست كه اين افراد جمع شوند و نفرين كنند و سپس پراكنده شوند؛ زيرا چنين عملى به تنهايى هيچ فايدهاى