تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٥
٢٥٥ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظيمُ
ترجمه:
٢٥٥- هيچ معبودى نيست جز خداوند يگانه زنده، كه قائم به ذات خويش است، و موجودات ديگر، قائم به او هستند. هيچ گاه خواب سبك و سنگينى او را فرا نمىگيرد؛ (و لحظهاى از تدبير جهان هستى، غافل نمىماند؛) آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، از آن اوست، كيست كه در نزد او، جز به فرمان او شفاعت كند؟! آنچه را در پيش روى آنها (بندگان) و پشت سرشان است مىداند؛ و كسى از علم او آگاه نمىگردد؛ جز به مقدارى كه او بخواهد. تخت (حكومت) او، آسمانها و زمين را در بر گرفته؛ و نگاهدارى آن دو (آسمان و زمين) او را خسته نمىكند. بلندى مقام و عظمت، مخصوص اوست.
اهميت و فضيلت «آية الكرسى»
در اهميت و فضيلت اين آيه، همين بس كه از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده: از «ابَىّ بن كعب» سؤال كرد: كدام آيه برترين آيه كتاب اللَّه است؟ عرض كرد: اللَّهُ لا الهَ الَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومِ، پيامبر صلى الله عليه و آله دست بر سينه او زد و فرمود:
دانش بر تو گوارا باد، سوگند به كسى كه جان محمّد صلى الله عليه و آله در دست او است اين آيه