تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٠
زيرا خداوند سخنان همه را اعم از آنچه آشكارا مىگويند: يا در جلسات خصوصى و نهانى، همه را مىشنود، و همچنين از مكنون دلها و ضماير آگاه است، بنابراين، كفر يا ايمان هر كس، براى او روشن مىباشد.
اين جمله در حقيقت تشويقى است براى مؤمنان واقعى، و تهديدى است براى منافقان كه از پوشش ظاهرى اسلام سوء استفاده مىكنند.
***
نكته:
مذهب نمىتواند تحميلى باشد
اصولًا، اسلام و هر مذهب حق از دو جهت نمىتواند جنبه تحميلى داشته باشد:
الف- بعد از آن همه دلائل روشن، استدلال منطقى و معجزات آشكار، نيازى به اين موضوع نيست، كسانى متوسل به زور و تحميل مىشوند كه فاقد منطق باشند، نه اسلام، با آن منطق روشن و استدلالهاى نيرومند.
ب- اصولًا دين كه از يك سلسله اعتقادات قلبى ريشه و مايه مىگيرد ممكن نيست تحميلى باشد، زور و شمشير و قدرت نظامى در اعمال و حركات جسمانى ما مىتواند اثر بگذارد، نه در افكار و اعتقادات ما.
از آنچه گفته شد، پاسخ تبليغات مسموم دشمنان اسلام، از جمله كليسا روشن مىشود؛ زيرا جملهاى صريحتر از «لا اكْراهَ فِى الدِّيْنِ» كه در متن قرآن آمده است در اين زمينه نمىتوان پيدا كرد.
البته آنها براى تحريف، به مجاهدات و جنگهاى اسلامى متشبث مىشوند در حالى كه از بررسى جنگهاى اسلامى به خوبى آشكار مىشود قسمتى از اين جنگها جنبه دفاعى داشته، و قسمت ديگرى كه جنبه جهاد ابتدائى داشته است