و به تعبير بعضى از مفسران: خوددارى از انفاقِ فى سبيل اللَّه هم سبب مرگ روح انسانى به خاطر بخل خواهد شد، و هم مرگ جامعه به خاطر عجز و ناتوانى، مخصوصاً در نظامى همچون نظام اسلام كه بر نيكو كارى بنا شده است. «١»
***
٢- سوء استفاده از مضمون آيه
همان گونه كه اشاره كرديم: بعضى از عافيت طلبان براى فرار از جهاد فى سبيل اللَّه به جمله وَ لاتُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ: «با دست خويش، خود را به هلاكت نيفكنيد» چسبيده‌اند و رسوائى را به آنجا رسانيده كه: قيام امام حسين عليه السلام در عاشورا كه سبب نجات و بقاى اسلام در برابر دشمنانى همچون بنى اميه شد را مصداق اين آيه شمرده‌اند، غافل از اين كه اگر اين باب گشوده شود، جهاد به كلى بايد تعطيل گردد.
اصولًا «تَهْلُكَه» با شهادت دو مفهوم متباين دارد، «تَهْلُكَه» به معنى مرگ بى‌دليل است، در حالى كه شهادت قربانى شدن در راه هدف و نايل گشتن به حيات جاويدان است.
بايد به اين حقيقت توجه داشت كه: جان انسان، ارزشمندترين سرمايه وجود او نيست، ما حقايقى باارزش‌تر از جان داريم، ايمان به خدا، آئين اسلام، حفظ قرآن و اهداف مقدس آن، بلكه حفظ حيثيت و آبروى جامعه اسلامى، اينها اهدافى والاتر از جان انسان است كه قربانى شدن در راه آن