بارها شاهد خودكشى اين پاك‌بازها بوده است.
د- زيان‌هاى اجتماعى قمار:
بسيارى از قماربازان به علت اين كه گاهى برنده مى‌شوند و در يك ساعت ممكن است هزاران تومان سرمايه ديگران را به جيب خود بريزند، حاضر نمى‌شوند تن به كارهاى توليدى و اقتصادى بدهند، در نتيجه چرخ‌هاى توليد و اقتصاد به همان نسبت لنگ مى‌شود، و درست اگر دقت كنيم مى‌بينيم، تمام قماربازان و عائله آنان سربار اجتماع هستند، و بدون اين كه كمترين سودى به اين اجتماع برسانند از دست‌رنج آنها استفاده مى‌كنند، و گاهى هم كه در بازى قمار باختند، براى جبران آن دست به سرقت مى‌زنند.
خلاصه زيان‌هاى ناشى از قمار به حدّى است كه حتى بسيارى از كشورهاى غير مسلمان آن را قانوناً ممنوع اعلام داشته‌اند، اگر چه عملًا به طور وسيع آن را انجام مى‌دهند.
مثلًا انگلستان در سال ١٨٥٣، امريكا در سال ١٨٥٥، شوروى در سال ١٨٥٤ و آلمان در سال ١٨٧٣ قمار را ممنوع اعلام نمودند.
در پايان اين بحث، اشاره به اين موضوع جالب به نظر مى‌رسد، طبق آمارى كه بعضى از محققان تهيه كرده‌اند جيب‌برى ٩٠ درصد، فساد اخلاق ١٠ درصد، ضرب و جرح ٤٠ درصد، جرايم جنسى ١٥ درصد، طلاق ٣٠ درصد و خودكشى ٥ درصد، معلول قمار است.
اگر بخواهيم يك تعريف جامعى براى قمار، تهيه كنيم، بايد بگوييم: قمار يعنى قربانى كردن مال و شرف براى به دست آوردن مال غير به خدعه و تزوير و احياناً به عنوان تفريح و نرسيدن به هيچ كدام.
تا اينجا به ضررهاى جبران‌ناپذير «خمر و ميسر» (شراب و قمار) توجه شد و لازم است به يك نكته ديگر نيز توجه كنيم، و آن اين كه: چرا خداوند به هنگام