تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٢

٣٣ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ
٣٤ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ
ترجمه:
٣٣- خداوند، آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برترى داد.
٣٤- آنها فرزندان (و دودمانى) بودند كه (از نظر پاكى و تقوا و فضيلت،) بعضى از بعض ديگر گرفته شده بودند؛ و خداوند، شنوا و داناست.
تفسير:
نياكان مريم
اين آيات، سرآغازى است براى بيان سرگذشت «مريم» و اشاره‌اى به مقامات اجداد او و نمونه بارزى است از محبت واقعى به پروردگار و ظهور آثار اين محبت در عمل، كه در آيات گذشته به آن اشاره شده بود.
نخست مى‌فرمايد: «خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر عالميان برگزيد» «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ».
«اصْطَفى‌» از ماده «صَفْو» (بر وزن عفو) به معنى خالص شدن چيزى است و «صَفْوَة» به معنى خالص هر چيزى است، سنگ صاف را در لغت عرب از اين نظر «صفا» مى‌گويند: كه داراى خلوص و پاكى است، بنابراين، «اصْطِفاء» به معنى انتخاب كردن قسمت خالص چيزى است.