تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧

١٩٥ وَ أَنْفِقُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ
ترجمه:
١٩٥- و در راه خدا انفاق كنيد! و (با ترك انفاق)، خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد! و نيكى كنيد! كه خداوند، نيكوكاران را دوست مى‌دارد.
تفسير:
انفاق و رهائى از تنگناها
اين آيه تكميلى است بر آيات جهاد كه قبلًا تفسير آن گذشت، زيرا جهاد به همان اندازه كه به مردان با اخلاص و كار آزموده نيازمند است، به اموال و ثروت نيز احتياج دارد، جهاد هم نفرات آماده از نظر روحى و جسمى لازم دارد، و هم انواع سلاح و تجهيزات جنگى.
درست است كه عامل تعيين كننده سرنوشت جنگ در درجه اول سربازان‌اند، ولى سرباز بدون وسايل و تجهيزات كافى (اعم از سلاح، مهمات، وسيله نقل و انتقال، مواد غذائى و وسايل درمانى) كارى از او ساخته نيست.
لذا در اسلام تأمين وسايل جهاد با دشمنان، از واجبات شمرده شده و از جمله در آيه مورد بحث با صراحت دستور مى‌دهد، و مى‌فرمايد: «در راه خدا انفاق كنيد و خود را به دست خويش به هلاكت نيفكنيد» «وَ أَنْفِقُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ».
مخصوصاً در عصر نزول اين آيات، بسيارى از مسلمانان، شور و شوق