تا او را آزمايش كند و در مسير تكامل و تربيت پيش ببرد همان طور كه قرآن مى‌گويد: إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الأَرْضِ زينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا: «ما آنچه را در روى زمين هست زينت براى آن قرار داديم تا آنها را بيازماييم كه كداميك عملشان بهتر است». «١»
يعنى از اين عشق و علاقه تنها در مسير خوشبختى و سازندگى بهره گيرند نه در مسير فساد و ويرانگرى.
جالب اين كه: در آيه مورد بحث نخستين موضوعى كه ذكر شده است همسران و زنان مى‌باشند و اين همان است كه روانكاوان امروز مى‌گويند كه:
«غريزه جنسى از نيرومندترين غرايز انسان است، تاريخ معاصر و گذشته نيز تأييد مى‌كند كه سرچشمه بسيارى از حوادث اجتماعى طوفان‌هاى ناشى از اين غريزه بوده است».
ذكر اين نكته نيز لازم است كه آيه مورد بحث، و ساير آيات مشابه آن هيچ گاه علاقه معتدل نسبت به زن و فرزندان و اموال و ثروت را نكوهش نمى‌كند؛ زيرا پيشبرد اهداف معنوى بدون وسايل مادى ممكن نيست.
به علاوه قانون شريعت هرگز بر ضد قانون خلقت و آفرينش نمى‌تواند باشد، آنچه مورد نكوهش است عشق و علاقه افراطى و به عبارت ديگر «پرستش» اين موضوعات است.
***
٢- منظور از «القَناطِيْرِ الْمُقْنَطِرَه» و «الخَيْلِ الْمُسَوَّمَه» چيست؟
واژه «قناطير» جمع «قِنطار» به معنى چيز محكم است و سپس به مال زياد گفته شده است و اگر مشاهده مى‌كنيم «پل» را «قَنْطَرَه» و اشخاص باهوش را