نيست، بلكه عمل صالح نيز مى‌طلبد.
در ضمن جمله «وَ اللَّهُ لايُحِبُّ الظَّالِمينَ» گويا ناظر به اين نكته است كه تمام شعب كفر و اعمال سوء، در ظلم به معنى وسيع آن، خلاصه مى‌شود، و مسلّم است خدايى كه ظالمان را دوست ندارد، هرگز در حق بندگان ستم نخواهد كرد و اجر آنها را به طور كامل خواهد داد.
***
در آخرين آيه، پس از شرح داستان مسيح عليه السلام، و گوشه‌اى از تاريخ پر ماجراى او، در آيات پيشين، روى سخن را به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كرده، مى‌گويد:
«اينها را كه بر تو مى‌خوانيم از نشانه‌هاى حقانيت تو و يادآورى حكيمانه است» كه به صورت آيات قرآن بر تو نازل گرديده و خالى از هر گونه باطل و خرافه است «ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الآْياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكيمِ».
اين در حالى است كه ديگران سرگذشت اين پيامبر بزرگ را به هزار گونه افسانه دروغين، خرافات و بدعت‌ها آلوده‌اند.
***