او مدعيان دروغين تسليم را از راستگويان مى‌شناسد و نيات محاجّه كنندگان را كه براى چه هدفى بحث و گفتگو مى‌كنند مى‌داند، و اعمال همه را از نيك و بد مى‌بيند و به هر كس جزاى مناسب مى‌دهد.
***
نكته‌ها:
١- از اين آيه به طور ضمنى استفاده مى‌شود كه از ادامه بحث و محاجّه با مردم لجوجى كه تسليم منطق صحيح نيستند، بايد پرهيز كرد.
***
٢- منظور از أُمِّيِّينَ: «كسانى كه نوشتن و خواندن نمى‌دانند» در اين آيه مشركان مى‌باشند، علت اين كه از مشركان در برابر اهل كتاب (يهود و نصارى) به اين نام تعبير شده، به خاطر اين است كه مشركان كتاب آسمانى نداشتند تا مجبور به فرا گرفتن، خواندن و نوشتن شوند.
***
٣- از اين آيه به خوبى روشن مى‌شود كه روش پيامبر صلى الله عليه و آله هرگز تحميل فكر و عقيده نبوده است، بلكه كوشش و مجاهدت داشته كه حقايق بر مردم روشن شود، سپس آنان را به حال خود وامى‌گذاشته كه خودشان تصميم لازم را در پيروى از حق بگيرند.
***