تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨٦
٦٢ إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ
٦٣ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِالْمُفْسِدينَ
ترجمه:
٦٢- اين همان سرگذشت واقعى (مسيح) است. (و ادعاهايى همچون الوهيت او، يا فرزند خدا بودنش، بى اساس است). و هيچ معبودى، جز خداوند يگانه نيست؛ و خداوند توانا و حكيم است.
٦٣- اگر (با اين شواهد روشن، باز هم از پذيرش حق) روى گردانند، (بدان كه طالب حق نيستند؛ و) خداوند از مفسدهجويان، آگاه است.
تفسير:
داستانهاى راستين
در آيات فوق، پس از شرح زندگى مسيح عليه السلام به عنوان تأكيد هر چه بيشتر مىفرمايد: «اينها سرگذشت واقعى مسيح است» نه ادعاهائى همچون الوهيت مسيح يا فرزند خدا بودنش «إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ».
نه مدعيان خدائى او سخن حقى مىگفتند، و نه آنهائى كه- العياذ باللَّه- فرزند نامشروعش مىخوانند، حق آن است كه تو آوردى و تو گفتى او بنده خدا و پيامبر بود كه با يك معجزه الهى از مادرى پاك، بدون پدر تولد يافت.
باز براى تأكيد بيشتر مىافزايد: «و هيچ معبودى جز خداوند يگانه نيست» «وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ».