تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤٠
يارىاش برخيزند.
سپس براى تأكيد مىافزايد: خداوند به آنها فرموده: «آيا اقرار به اين موضوع داريد؟ و پيمان مؤكد مرا بر آن گرفتيد؟ گفتند: آرى اقرار داريم فرمود: بر اين پيمان گواه باشيد و من هم با شما گواهم» «قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْري قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدينَ». «١»
***
در آيه بعد، قرآن مجيد پيمانشكنان را مورد مذمت و تهديد قرار مىدهد و مىگويد: «سپس هر كس (بعد از اين همه پيمانهاى مؤكد و ميثاقهاى محكم) سرپيچى كند و روى گرداند (و به پيامبرى همچون پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه بشارت ظهورش همراه نشانههاى او در كتب پيشين آمده، ايمان نياورد) فاسق و خارج از اطاعت فرمان خداست» «فَمَنْ تَوَلَّى بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ».
و مىدانيم خداوند اين گونه فاسقان لجوج و متعصب را هدايت نمىكند همان گونه كه در آيه ٨٠ سوره «توبه» آمده است: «وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ». «٢»
و كسى كه مشمول هدايت الهى نشد، سرنوشتش دوزخ و عذاب شديد الهى است.
***
نكتهها:
١- پيمان بر تصديق پيامبران
آيا آيه فوق تنها درباره بشارت انبياء پيشين و پيمان آنها نسبت به پيامبر