برنامه‌هاى تربيتى، اخلاقى و علمى را براى آنها لازم كرده است و با آياتى مثل: «وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ». «١»

وعده برخوردار شدن از سعادت كامل به هر دو جنس داده، و با آياتى مانند:
«مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُون» «٢»
مى‌گويد: هر كدام از زن و مرد مى‌توانند به دنبال انجام برنامه‌هاى اسلام و وظايف الهى به تكامل معنوى و مادى برسند و به حياتى «طيّب» و پاكيزه كه سراسر سعادت و نور است، گام نهند.
اسلام، زن را مانند مرد به تمام معنى مستقل و آزاد مى‌داند و قرآن با آياتى نظير: «كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهينَةٌ» «٣»
و يا «مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها». «٤»
اين آزادى را براى عموم افراد اعم از زن و مرد، بيان مى‌دارد و لذا در برنامه‌هاى مجازاتى هم مى‌بينم در آياتى مثل: «الزَّانِيَةُ وَ الزَّاني‌ فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ» «٥»
و مانند آن هر دو را به مجازات واحدى محكوم مى‌كند.
از طرفى چون استقلال، لازمه اراده و اختيار است لذا اسلام اين استقلال را در كليه حقوق اقتصادى مى‌آورد. و انواع و اقسام ارتباطات مالى را براى زن بلامانع دانسته و او را مالك درآمد و سرمايه‌هاى خويش مى‌شمارد، در سوره «نساء» آيه ٣٢ مى‌خوانيم: «لِلرِّجالِ نَصيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ».
با توجه به لغت «اكتساب» كه بر خلاف «كسب» براى به دست آوردن مالى