تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٦

١٥ قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصيرٌ بِالْعِبادِ
١٦ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
١٧ الصَّابِرينَ وَ الصَّادِقينَ وَ الْقانِتينَ وَ الْمُنْفِقينَ وَ الْمُسْتَغْفِرينَ بِالأَسْحارِ
ترجمه:
١٥- بگو: «آيا شما را از چيزى آگاه كنم كه از اين (سرمايه‌هاى مادى)، بهتر است»؟
براى كسانى كه پرهيزكارى پيشه كرده‌اند، (و از اين سرمايه‌ها، در راه مشروع استفاده مى‌كنند،) در نزد پروردگارشان باغ‌هايى است كه نهرها از پاى درختانش مى‌گذرد؛ هميشه در آن خواهند بود؛ و همسرانى پاكيزه، و خشنودى خداوند (نصيب آنهاست). و خدا به (امور) بندگان، بيناست.
١٦- همان كسانى كه مى‌گويند: «پروردگارا! ما ايمان آورده‌ايم؛ پس گناهان ما را بيامرز، و ما را از عذاب آتش، نگاهدار»!
١٧- همانها كه (در برابر مشكلات، و در مسير اطاعت و ترك گناه،) استقامت مى‌ورزند؛ راستگو هستند؛ (در برابر خدا) خضوع، و (در راه او) انفاق مى‌كنند؛ و در سحرگاهان، استغفار مى‌نمايند.