فرماندار «مكّه» دستور داد: اگر «آل مغيره» كه از رباخواران معروف بودند دست از كار خود بر ندارند با آنها بجنگد. «١»

تفسير:
رباخوارى گناهى عظيم است
در آيه نخست، خداوند افراد با ايمان را مخاطب قرار داده و براى تأكيد بيشتر در مسأله تحريم ربا مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خدا بپرهيزيد و آنچه از ربا باقى مانده رها كنيد اگر ايمان داريد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ».
جالب اين كه: آيه فوق هم با ايمان به خدا شروع شده و هم با ايمان ختم شده است. و در واقع تأكيدى است بر اين معنى كه رباخوارى با روح ايمان سازگار نيست، بنابراين، هنگامى ايمان براى آنها حاصل مى‌شود كه تقوا را پيشه كنند و باقى مانده ربا يعنى مطالباتى كه در اين زمينه دارند را رها سازند.
منظور اين نيست كه رباخواران كافرند آن گونه كه خوارج در مورد گناهان كبيره به طور كلى مى‌پنداشتند، بلكه، با ايمان راسخ و ثمر بخش سازگار نيست.
***
در آيه بعد، لحن سخن را تغيير داده و پس از اندرزهايى كه در آيات پيشين گذشت، با شدت با رباخواران برخورد كرده، هشدار مى‌دهد: اگر به كار خود همچنان ادامه دهند و در برابر حق و عدالت تسليم نشوند، و به مكيدن خون