براى او قايل مى‌شوند در آن لحظات سخت و حساس، جز او كسى را نمى‌شناسند و نمى‌خوانند.
از آنچه گفته شد، معلوم شد «مَنْ» در جمله «مَنْ فِى السَّمواتِ وَ الأَرْضِ» هم شامل موجودات عاقل مى‌شود و هم غير عاقل (و به اصطلاح اين واژه كه مخصوص موجودات عاقل است به عنوان تغليب به معنى گسترده‌ترى اطلاق شده است) و «طَوْعاً» اشاره به موجودات عاقل و مؤمن است و «كَرْهاً» اشاره به كافران و موجودات غير عاقل.
***
در آيه بعد، خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله (و همه پيروان او) دستور مى‌دهد: نسبت به همه تعليمات انبياء و پيامبران پيشين- علاوه بر آنچه بر پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله نازل شده- ايمان داشته باشند، مى‌فرمايد: «بگو: ما به خدا ايمان آورديم و به آنچه بر ما و بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط عليهم السلام (پيامبران تيره‌هاى بنى‌اسرائيل) نازل شده، و آنچه به موسى و عيسى عليهما السلام و همه پيامبران از سوى پروردگارشان داده شده است نيز ايمان آورديم ما در ميان آنها فرقى نمى‌گذاريم و ما در برابر او تسليم هستيم» «قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ عَلى‌ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأَسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ وَ عيسى‌ وَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ».
آرى، ما هيچ فرقى ميان آنها از نظر حقانيت قايل نيستيم، همه را به رسميت مى‌شناسيم، همه، رهبران الهى بوده‌اند و همگى براى هدايت خلق مبعوث شده‌اند و ما در برابر فرمان خدا از هر نظر، تسليم هستيم و بنابراين دست تفرقه‌اندازان را به اين وسيله كوتاه مى‌كنيم.
***