حتى در ياران مخصوص پيامبر صلى الله عليه و آله چنين طمعى داشتند كه: بتوانند آنها را از اسلام بازگردانند، و بى شك اگر مى‌توانستند در يك يا چند نفر از ياران نزديك آن حضرت نفوذ كنند، ضربه بزرگى بر اسلام وارد مى‌شد، و زمينه براى تزلزل ديگران نيز فراهم مى‌گشت.
آيه فوق ضمن افشاى اين نقشه دشمنان، به آنها يادآور مى‌شود: دست از كوشش بيهوده خود بر دارند، مى‌فرمايد: «جمعى از اهل كتاب دوست داشتند شما را گمراه كنند» «وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ». «١»- «٢»

غافل از اين كه تربيت مسلمانان در مكتب پيامبر صلى الله عليه و آله به اندازه‌اى حساب شده و آگاهانه بود كه احتمال بازگشت وجود نداشت.
آنها اسلام را با تمام هستى خود دريافته بودند و به آن عشق مى‌ورزيدند، بنابراين، دشمنان نمى‌توانستند آنها را گمراه سازند.
بلكه به گفته قرآن در ادامه اين آيه، «آنها تنها خودشان را گمراه مى‌كنند و نمى‌فهمند» «وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ».
زيرا آنها با القاء شبهات و نسبت دادن خلاف‌ها به اسلام و پيامبر صلى الله عليه و آله روح بدبينى را در روح خود پرورش مى‌دادند؛ زيرا كسى كه در صدد عيب‌جويى و خرده‌گيرى است، نقطه‌هاى قوت را نمى‌بيند و گاه بر اثر تعصب و لجاجت، نقاط نورانى و قوت در نظرش تاريك و منفى جلوه مى‌كند، و به همين دليل، روز به روز بيشتر از حق فاصله مى‌گيرد.
جمله وَ ما يَشْعُرُونَ: «آنها متوجه نيستند و نمى‌فهمند» گويا اشاره به همين