تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٣

٢٨٥ آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ
ترجمه:
٢٨٥- پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است؛ و همه مؤمنان (نيز)، به خدا و فرشتگان او و كتاب‌ها و فرستادگانش، ايمان آورده‌اند؛ (و مى‌گويند:) «ما در ميان هيچ يك از پيامبران او، فرق نمى‌گذاريم» و گفتند: «ما شنيديم و اطاعت كرديم. پروردگارا! (انتظار) آمرزش تو را (داريم)؛ و بازگشت (ما) به سوى توست».
تفسير:
راه و رسم ايمان
سوره بقره با بيان بخشى از معارف اسلامى و اعتقادات حق آغاز شد، و با همين معنى نيز كه در آيه فوق و آيه بعد از آن است، پايان مى‌يابد، و به اين ترتيب، آغاز و پايان آن هماهنگ است.
بعضى از مفسران نيز، شأن نزولى براى اين آيه ذكر كرده‌اند و آن اين كه:
هنگامى كه آيه سابق نازل شد- كه اگر چيزى در دل پنهان داريد يا آشكار كنيد خداوند حساب آن را مى‌رسد- گروهى از اصحاب ترسان شدند (و مى‌گفتند:
هيچ كس از ما خالى از وسوسه‌هاى باطنى و خطورات قلبى نيست، و همين معنى را خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كردند) آيه فوق نازل شد و راه و رسم