تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩١

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اين همان پرستش و عبوديت است! «١»
در حقيقت، اسلام بردگى و استعمار فكرى را يك نوع «عبوديت و پرستش» مى‌داند و به همان شدتى كه با شرك و بت‌پرستى مبارزه مى‌كند، با استعمار فكرى كه شبيه بت‌پرستى است نيز، مى‌جنگد.
ولى بايد توجه داشت كه «أَرْباب» صيغه جمع است، بنابراين نمى‌توان تنها از اين آيه نهى از پرستش عيسى عليه السلام را استفاده كرد ولى ممكن است منظور از آيه هم نهى از عبوديت مسيح عليه السلام باشد و هم از عبوديت دانشمندان منحرف!
سپس در پايان آيه مى‌فرمايد: «اگر آنها (بعد از اين دعوت منطقى به سوى نقطه مشترك توحيد باز) سر برتابند و رويگردان شوند بگوييد: گواه باشيد كه ما مسلمانيم» و تسليم حق هستيم و شما نيستيد «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ».
بنابراين، دورى شما از حق در روح ما كمترين اثرى نمى‌گذارد و ما همچنان به راه خود يعنى راه اسلام ادامه خواهيم داد، تنها خدا را مى‌پرستيم و تنها قوانين او را به رسميت مى‌شناسيم و بشر پرستى به هر شكل و صورت در ميان ما نخواهد بود.
***
نكته:
نامه‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله به زمامداران جهان
از تواريخ اسلامى استفاده مى‌شود پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه اسلام در سرزمين