تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠٠

٦٥ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ في‌ إِبْراهيمَ وَ ما أُنْزِلَتِ التَّوْراةُ وَ الإِنْجيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
٦٦ ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ حاجَجْتُمْ فيما لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فيما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
٦٧ ما كانَ إِبْراهيمُ يَهُودِيّاً وَ لا نَصْرانِيّاً وَ لكِنْ كانَ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ
٦٨ إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهيمَ لَلَّذينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنينَ
ترجمه:
٦٥- اى اهل كتاب! چرا درباره ابراهيم، گفتگو و نزاع مى‌كنيد (و هر كدام، او را پيرو آئين خودتان معرفى مى‌نمائيد)؟! در حالى كه تورات و انجيل، بعد از او نازل شده است! آيا انديشه نمى‌كنيد؟!
٦٦- شما كسانى هستيد كه درباره آنچه نسبت به آن آگاه بوديد، گفتگو و ستيز كرديد؛ چرا درباره آنچه آگاه نيستيد، گفتگو مى‌كنيد؟! و خدا مى‌داند، و شما نمى‌دانيد.
٦٧- ابراهيم نه يهودى بود و نه نصرانى، بلكه موحدى خالص و مسلمان بود؛ و هرگز از مشركان نبود.
٦٨- سزاوارترين مردم به ابراهيم، آنها هستند كه از او پيروى كردند، و (همچنين) اين پيامبر و كسانى كه (به او) ايمان آورده‌اند (از همه سزاوارترند)؛ و خداوند، ولىّ و سرپرست مؤمنان است.