سوگند براى ادعاى خود شد، آيه فوق نازل گرديد و در اين هنگام «اشعث بن قيس» ترسيد و اعتراف به حق كرد و زمين را به صاحبش بازگرداند. «١»
تفسير:
تحريف كنندگان حقايق
در ادامه بحث‌هاى مربوط به خلاف‌كارى‌هاى يهود و اهل كتاب در اين آيه به بخش ديگرى از كارهاى خلاف آنها اشاره كرده، مى‌فرمايد: «كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود را (به نام مقدس او) با بهاى كمى معامله مى‌كنند، بهره‌اى در آخرت نخواهند داشت» «إِنَّ الَّذينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَليلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الآْخِرَةِ».
البته آيه به صورت كلى ذكر شده، هر چند شأن نزول آن، گروهى از علماى اهل كتاب است كه پيمان‌هاى الهى و سوگندهاى خود را با درآمد مادى ناچيزى مبادله مى‌كردند.
قرآن در اين آيه پنج مجازات براى آنها ذكر مى‌كند، نخست همان است كه در قسمت بالا ذكر شد و آن اين كه آنها از مواهب بى‌پايان عالم ديگر بهره‌اى نخواهند داشت. «٢»
ديگر اين كه: «خداوند در قيامت با آنها سخن نخواهد گفت» «وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ».
سوم اين كه: «نظر لطف خود را در آن روز از آنها بر مى‌گيرد و نگاهى به آنها