٥- آيا مباهله يك حكم عمومى است؟
شكى نيست آيه فوق يك دستور كلى براى دعوت به مباهله به مسلمانان نمى‌دهد، بلكه روى سخن در آن، تنها به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است، ولى اين موضوع مانع از آن نخواهد بود كه مباهله در برابر مخالفان، يك حكم عمومى باشد و افراد با ايمان كه از تقوا و خداپرستى كامل برخوردارند به هنگامى كه استدلالات آنها در برابر دشمنان بر اثر لجاجت به جائى نرسد از آنها دعوت به مباهله كنند.
از رواياتى كه در منابع اسلامى نقل شده نيز، عموميت اين حكم استفاده مى‌شود: در تفسير «نور الثقلين»، جلد ١، صفحه ٣٥١ حديثى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود:
«اگر سخنان حق شما را مخالفان نپذيرفتند آنها را به مباهله دعوت كنيد»!
راوى مى‌گويد: سؤال كردم چگونه مباهله كنم؟
فرمود: «خود را سه روز اصلاح اخلاقى كن»!
و گمان مى‌كنم فرمود: روزه بگير و غسل كن، و با كسى كه مى‌خواهى مباهله كنى به صحرا برو، سپس انگشتان دست راستت را در انگشتان راست او بيفكن و از خودت آغاز كن و بگو:
خداوندا! تو پروردگار آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‌هاى هفتگانه‌اى و آگاه از اسرار نهان هستى، و رحمان و رحيمى، اگر مخالف من حقى را انكار كرده و ادعاى باطلى دارد بلائى از آسمان بر او بفرست، و او را به عذاب دردناكى مبتلا ساز!
و بعد بار ديگر اين دعا را تكرار كن و بگو:
اگر اين شخص حق را انكار كرده و ادعاى باطلى مى‌كند بلائى از آسمان بر او بفرست و او را به عذابى مبتلا كن!