تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٥
٥٦ فَأَمَّا الَّذينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَديداً فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ
٥٧ وَ أَمَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللَّهُ لايُحِبُّ الظَّالِمينَ
٥٨ ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الآْياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكيمِ
ترجمه:
٥٦- اما آنها كه كافر شدند، (و پس از شناختن حق، آن را انكار كردند،) در دنيا و آخرت، آنان را مجازات دردناكى خواهم كرد؛ و براى آنها، ياورانى نيست.
٥٧- اما آنها كه ايمان آوردند، و اعمال صالح انجام دادند، خداوند پاداش آنان را به طور كامل خواهد داد؛ و خداوند، ستمكاران را دوست نمىدارد.
٥٨- اينها را كه بر تو مىخوانيم، از نشانهها (ى حقانيت تو) است، و يادآورى حكيمانه است.
تفسير:
سرنوشت پيروان و مخالفان مسيح عليه السلام
آيه اول و دوم دنباله خطاب به حضرت مسيح عليه السلام است كه در آيه قبل درباره پيروان و مخالفان او آمده بود، و سومين آيه، خطاب به شخص رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است.
در آيه نخست، مىفرمايد: بعد از آن كه مردم به سوى خدا بازگشتند و او در