تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٠

٥٥ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عيسى‌ إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَ رافِعُكَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذينَ كَفَرُوا إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فيما كُنْتُمْ فيهِ تَخْتَلِفُونَ
ترجمه:
٥٥- هنگامى را كه خدا به عيسى فرمود: «من تو را بر مى‌گيرم و به سوى خود، بالا مى‌برم و تو را از كسانى كه كافر شدند، پاك مى‌سازم؛ و كسانى را كه از تو پيروى كردند، تا روز رستاخيز، برتر از كسانى كه كافر شدند، قرار مى‌دهم؛ سپس بازگشت شما به سوى من است و در ميان شما، در آنچه اختلاف داشتيد، داورى مى‌كنم.
تفسير:
بازگشت مسيح به سوى خداوند
اين آيه، همچنان ادامه آيات مربوط به زندگى حضرت مسيح عليه السلام است، معروف در ميان مفسران اسلام، به استناد آيه ١٥٧ سوره «نساء» اين است كه مسيح عليه السلام هرگز كشته نشد، (و از توطئه‌اى كه يهود با همكارى بعضى از مسيحيان خيانتكار براى او چيده بودند، رهايى يافت) و خداوند او را به آسمان برد.
هر چند مسيحيان طبق انجيل‌هاى موجود مى‌گويند: مسيح كشته شد و دفن گرديد و سپس از ميان مردگان برخاست، مدت كوتاهى در زمين بود و بعد به آسمان صعود كرد. «١»