تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٤

٥٢ فَلَمَّا أَحَسَّ عيسى‌ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصاري إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
٥٣ رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ
٥٤ وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ
ترجمه:
٥٢- هنگامى كه عيسى از آنان احساس كفر (و مخالفت) كرد، گفت: «كيست كه ياور من به سوى خدا (براى تبليغ آئين او) گردد»؟ حواريان (شاگردان مخصوص او) گفتند:
«ما ياوران خداييم؛ به خدا ايمان آورديم؛ و تو (نيز) گواه باش كه ما اسلام آورده‌ايم.
٥٣- پروردگارا! به آنچه نازل كرده‌اى، ايمان آورديم و از فرستاده (تو) پيروى نموديم؛ ما را در زمره گواهان بنويس».
٥٤- و (دشمنان مسيح، براى نابودى او) نقشه كشيدند؛ و خداوند (براى حفظ او و آيينش،) چاره‌جويى كرد؛ و خداوند، بهترين چاره‌جويان است.
تفسير:
پايدارى حواريون مسيح عليه السلام
اين آيات، همچنان بحث‌هاى مربوط به دعوت مسيح عليه السلام و سرگذشت زندگى او را ادامه مى‌دهد.
مطابق پيشگويى و بشارت موسى عليه السلام، جمعيت يهود، قبل از آمدن عيسى عليه السلام منتظر ظهور او بودند، اما هنگامى كه ظاهر گشت و منافع نامشروع جمعى از