تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥

اجازه حج قِران و افراد را در كنار آن مى‌دهند (البته قران به همان معنى كه در بالا از فقهاى آنان نقل شد).
ولى در حديث معروفى كه از عُمَر نقل شده، مى‌خوانيم كه گفت: مُتْعَتانِ كانَتا عَلى‌ عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ أَنَا أَنْهى‌ عَنْهُما وَ أُعاقِبُ عَلَيْهِما مُتْعَةُ النِّساءِ وَ مُتْعَةُ الْحَجِّ: «دو متعه در زمان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مجاز و مورد عمل بود كه من از آن دو نهى مى‌كنم و هر كس انجام دهد مجازات مى‌نمايم متعه نساء و متعه حج». «١»
«فخر رازى» در ذيل آيه مورد بحث، بعد از نقل اين حديث از عُمَر مى‌گويد: «منظور از متعه حج اين است كه هر دو احرام (احرام حج و احرام عمره) را با هم جمع كند، سپس نيت حج را فسخ كند و عمره به جا آورد و بعد از آن حج نمايد». «٢»
بديهى است: هيچ كس جز پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله حق اعلام نسخ حكمى را ندارد و اصولًا اين تعبير كه پيامبر صلى الله عليه و آله چنين گفت، و من چنين مى‌گويم، تعبيرى است كه براى هيچ كس قابل تحمل نمى‌باشد مگر مى‌توان فرمان پيامبر را زمين نهاد و به دنبال گفتار ديگران رفت، اين غير قابل قبول است.
به هر حال، امروز بسيارى از علماى اهل سنت حديث مزبور را رها كرده و حج تمتع را به عنوان افضل انواع حج پذيرفته و بر طبق آن عمل مى‌كنند!
***