يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسيحُ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ». «١»

«در حالى كه هم در اين جهان و هم در جهان ديگر، آبرومند و با شخصيت و از مقربان (درگاه خدا) خواهد بود» «وَجيهاً فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبينَ».
***
توجه به نكات ذيل در تكميل تفسير آيه، مفيد به نظر مى‌رسد:
١- در اين آيه و دو آيه ديگر از «مسيح» به عنوان «كَلِمَه» ياد شده است اين تعبير در كتب «عهد جديد» نيز ديده مى‌شود.
درباره اين كه چرا به عيسى «كَلِمَه» گفته شده در ميان مفسران سخن بسيار است اما بيشتر به نظر مى‌رسد علت آن همان تولد فوق العاده مسيح عليه السلام مى‌باشد كه مشمول «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونَ» «٢»
است و يا به خاطر اين است كه قبل از تولد، خداوند بشارت او را در كلامى به مادرش داده بود.
و نيز ممكن است علت اين تعبير اين باشد كه «كَلِمَه» در اصطلاح قرآن به معنى مخلوق به كار مى‌رود مانند: قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً: «بگو: اگر درياها به صورت مركب براى نوشتن كلمات پروردگار من شوند آنها تمام مى‌شوند پيش از آن كه كلمات پروردگار من تمام گردد هر چند همانند درياها را بر آن بيفزاييم». «٣»