در آيه بعد، سخن از خطاب ديگرى از فرشتگان به مريم است، مى‌گويند:
«اى مريم! (به شكرانه اين نعمت‌هاى بزرگ، كه از سوى خداوند برگزيده شده‌اى و بر زنان جهان عصر خود برترى يافته‌اى، و از هر نظر پاك و پاكيزه گشته‌اى) براى پروردگارت خضوع و سجده كن و همراه ركوع كنندگان ركوع نما»! «يا مَرْيَمُ اقْنُتي‌ لِرَبِّكِ وَ اسْجُدي وَ ارْكَعي‌ مَعَ الرَّاكِعينَ».
در اينجا سه دستور از طرف فرشتگان به مريم داده شده:
نخست، «قنوت» در برابر پروردگار و اين واژه همان طور كه سابقاً اشاره كرديم به معنى خضوع و دوام اطاعت است.
ديگر، «سجود» كه آن نيز نوعى از «خضوع كامل» در برابر خدا است.
و سوم، «ركوع» كه آن هم نوع ديگرى از خضوع و تواضع مى‌باشد.
جمله وَ ارْكَعي‌ مَعَ الرَّاكِعينَ: «با ركوع كنندگان ركوع كن»! ممكن است اشاره به نماز جماعت بوده باشد، و نيز ممكن است اشاره به پيوستن به جمعيت نمازگزاران و خاضعان در برابر خدا باشد.
يعنى همان طور كه ديگر بندگان خالص خدا براى او ركوع به جا مى‌آورند، تو نيز ركوع كن!
در اين آيه، نخست اشاره به سجده و سپس اشاره به ركوع شده است، و اين نه به خاطر آن است كه در نماز آنها سجده قبل از ركوع انجام مى‌گرفته، بلكه، منظور انجام هر دو عبادت است و نظرى به ترتيب آنها نيست، مثل اين است كه بگوييم: نماز بخوان و وضو بگير و پاكيزه باش، يعنى همه اين وظايف را انجام بده؛ زيرا عطف كردن با «واو» دلالتى بر ترتيب ندارد.
به علاوه، ركوع و سجود در اصل به معنى تواضع و خضوع است و ركوع و سجود معمولى يكى از مصاديق آن محسوب مى‌شود.