تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣
در حج تمتّع، نخست عمره را به جا مىآورند، آن گاه از احرام بيرون مىآيند، بعداً مراسم حج را در ايام مخصوصش انجام مىدهند.
ولى در حج قِران و افراد، اول، مراسم حج به جا آورده مىشود، و بعد از پايان آن مراسم عمره، با اين تفاوت كه در حج قِران، قربانى همراه مىآورند و در حج افراد اين قربانى نيست.
ولى به عقيده اهل سنت، حج قران آن است كه حج و عمره را در يك احرام با هم قصد مىكند.
اعمال حج تمتع به شرح زير است:
نخست از نقاط معينى كه ميقات نام دارد احرام مىبندند: يعنى متعهد مىشوند، يك سلسله كارها كه بر محرم حرام است را ترك كنند، جامه احرام كه دو قطعه لباس ندوخته است را بر تن مىكنند و لبيكگويان به سمت خانه خدا مىروند، نخست هفت بار، دور خانه خدا طواف مىكنند و آن گاه در محلى كه به نام مقام ابراهيم معروف است دو ركعت نماز به جا مىآورند و بعد در ميان دو كوه صفا و مروه هفت مرتبه رفت و آمد مىنمايند و بعد از آن با چيدن كمى از مو يا ناخن خود، از احرام خارج مىشوند و براى مراسم حج از «مكّه» احرام بسته و روز نهم ذى الحجه به عرفات كه بيابانى است در چهار فرسخى «مكّه» مىروند و آن روز را از ظهر تا غروب آفتاب در آنجا مىمانند، و به نيايش پروردگار مشغول مىشوند و پس از غروب آفتاب، به سوى «مشعر الحرام» كه در حدود دو فرسخ و نيمى «مكّه» قرار دارد، كوچ مىكنند، شب را تا صبح در آن وادى مقدس مىمانند و هنگام طلوع آفتاب از آن سرزمين به منى كه در نزديكى آن قرار دارد حركت مىكنند و در همان روز كه روز عيد قربان است به ستون مخصوصى كه نام آن «جمره عَقَبَه» است هفت سنگ مىزنند، پس از آن قربانى