«ترك كننده ازدواج» باشد، آيا اين عمل براى انسان امتيازى محسوب مى‌شود كه درباره «يحيى» آمده است؟
در پاسخ بايد گفت:
اولًا- هيچگونه دليل قاطعى بر اين كه منظور از «حَصُور» در آيه «ترك كننده ازدواج» است در دست نيست. و روايتى كه در اين زمينه نقل شده از نظر سند مسلّم نمى‌باشد. و هيچ بعيد نيست كه «حَصُور» در آيه به معنى ترك كننده شهوات، هوس‌ها، دنيا پرستى و صفتى همانند زهد بوده باشد.
ثانياً- ممكن است يحيى عليه السلام نيز همانند عيسى عليه السلام بر اثر شرايط خاص زندگى و اجبار به سفرهاى متعدد، براى تبليغ آئين خدا ناچار به مجرد زيستن بوده است.
اين، يك قانون كلى براى همه نمى‌تواند باشد و اگر خداوند او را به اين صفت مى‌ستايد به خاطر اين است كه او بر اثر شرايط خاصى ازدواج نكرد، ولى، در عين حال توانست خود را از گناه حفظ كند، و به هيچ وجه آلوده نشود.
به طور كلى قانون ازدواج، يك قانون فطرى است و در هيچ آيينى ممكن نيست حكمى بر خلاف اين قانون فطرى، تشريع گردد، بنابراين، نه در آئين اسلام و نه در هيچ آئين ديگرى ترك ازدواج، كار خوبى نبوده است.
***
٢- يحيى و عيسى عليهما السلام
واژه «يحيى» از ماده «حيات» به معنى «زنده مى‌ماند» است، كه به عنوان نام براى اين پيامبر بزرگ انتخاب شده است و منظور از زندگى، هم زندگى مادى و هم معنوى در پرتو ايمان و مقام نبوت و ارتباط با خدا است و چنان كه از اين آيه و آيه ٧ سوره «مريم» استفاده مى‌شود، اين نام را خداوند پيش از تولد، براى او