بِغَيْرِ حِسابٍ».
اما اين غذا چه نوع غذائى بوده؟ و از كجا براى مريم آمده؟ در آيه شرح داده نشده است، ولى از روايات متعددى كه در تفسير «عيّاشى» و غير آن از كتب «شيعه» و «اهل تسنن» آمده استفاده مى‌شود: آن يك نوع ميوه بهشتى بوده كه در غير فصل، در كنار محراب مريم به فرمان پروردگار حاضر مى‌شده است و اين موضوع جاى تعجب نيست كه خدا از بنده پرهيزگارش اين چنين پذيرائى كند. «١»
اين كه منظور از «رِزْقاً» غذاى بهشتى باشد از قرائنى كه در گوشه و كنار آيه هست نيز استفاده مى‌شود؛ زيرا:
اولًا- كلمه «رِزْقاً» به صورت نكره، نشانه آن است كه روزى خاص و ناشناسى براى «زكريا» بوده است.
ثانياً- پاسخ مريم كه: «اين از طرف خدا است» (هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ) نشانه ديگرى براى اين مطلب مى‌باشد.
ثالثاً- به هيجان آمدن زكريا و تقاضاى فرزندى از طرف پروردگار كه در آيه بعد به آن اشاره شده، قرينه ديگرى براى اين معنى محسوب مى‌شود.
ولى بعضى از مفسران (مانند نويسنده «المنار») معتقدند: منظور از «رِزْقاً» همين غذاهاى معمولى دنيا بوده؛ زيرا از «ابن جرير» نقل شده كه: بنى‌اسرائيل گرفتار قحطى شدند و زكريا قادر بر تأمين زندگى مريم نبود، در اين موقع قرعه‌اى زدند كه به نام مرد نجارى افتاد و او افتخاراً از درآمد كسب خود، غذاى مريم را تهيه مى‌كرد و به هنگامى كه زكريا در كنار محراب او قرار مى‌گرفت، از وجود چنان غذائى در آن شرايط سخت تعجب مى‌كرد و مريم در پاسخ سؤال او مى‌گفت: «اين از طرف خداست» يعنى خداوند، مرد با ايمانى را علاقه‌مند به اين