تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٠

نمايد اما به هنگام تولد، مشاهده كرد دختر است، نگران شد كه با اين وضع چه كند؟.
زيرا خدمتكاران بيت المقدس از ميان پسران انتخاب مى‌شدند، و سابقه نداشت دخترى به اين عنوان انتخاب گردد، «١» اين توضيح.
و اما تفسير آيه:
در نخستين آيه مى‌فرمايد: به ياد آريد «هنگامى را كه همسر عمران گفت:
خداوندا! آنچه را در رحم دارم براى تو نذر كردم كه محرر (و آزاد براى خدمت خانه تو) باشد، آن را از من بپذير كه تو شنوا و دانائى» «إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما في‌ بَطْني‌ مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ».»

در اين آيه، اشاره به نذر همسر «عمران» به هنگام باردارى شده، او تصور مى‌كرد فرزندش (با توجه به بشارت خداوند) پسر است، و از اين رو واژه «مُحَرَّراً» (يا معادل ديگر در زبان ديگر) را به كار برد، نه «مُحَرَّرَةً» و از خدا خواست كه نذر او را پذيرا شود.
واژه «مُحَرَّراً» از ماده «تحرير» گرفته شده كه به معنى آزاد ساختن است.
و در اصطلاح آن زمان به فرزندانى گفته مى‌شد كه: به خدمت معبد و خانه خدا در مى‌آمدند، تا نظافت و ساير خدمات را بر عهده گيرند و به هنگام فراغت مشغول عبادت پروردگار شوند.
از آنجا كه آنها از هر گونه خدمت به پدر و مادر آزاد بودند، به آنها «مُحَرَّر»