و نسلى ممتاز از فرزندان او به وجود آورد.
و تعبير به «عَلَى الْعالَمِينَ» در آيه فوق را گواه بر اين معنى مى‌دانند، و مى‌گويند: در عصر آدم، عالميان يعنى «جامعه انسانى» وجود داشته.
بنابراين، مانعى ندارد كه انسان نخستين كه ميليون‌ها سال قبل به وجود آمده از حيوانات ديگر تكامل يافته و «آدم» تنها يك انسان برگزيده بوده باشد!
ولى در برابر اين سخن، بايد گفت: هيچگونه دليلى در دست نيست كه منظور از «عالمين» در اينجا انسان‌هاى معاصر آدم بوده باشند، بلكه، ممكن است، مراد مجموع جامعه انسانيت در تمام طول تاريخ بوده باشد، و بر اين اساس، معنى آيه چنين مى‌شود:
«خداوند از ميان تمام جامعه بشريت در طول تاريخ، انسان‌هائى را برگزيد كه نخستين آنها آدم و سپس نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران بود».
و از آنجا كه اين برگزيدگان، هر كدام در عصر و زمانى مى‌زيسته‌اند مى‌فهميم منظور از عالمين تمام جامعه انسانى در همه اعصار و قرون بوده است.
بنابراين، لزومى ندارد معتقد باشيم در عصر آدم انسان‌هاى زيادى وجود داشته‌اند كه آدم از ميان آنها برگزيده شده باشد (دقت كنيد)!
***