اضافه مى‌گردد، مثلًا مى‌گويند: اهل فلان شهر اما نمى‌گويند آل فلان شهر.
***
٤- ناگفته پيداست: منظور از برگزيدگان آل ابراهيم و آل عمران اين نيست كه تمام فرزندان ابراهيم و عمران، از برگزيدگان هستند؛ زيرا ممكن است در ميان آنها حتى افراد كافرى وجود داشته باشند، بلكه منظور اين است: جمعى از «دودمان» آنها برگزيده شده‌اند.
***
٥- «عِمْران» در آيه فوق، همان پدر «مريم» است نه پدر «موسى»؛ زيرا هر كجا در قرآن نام «عمران» برده شده اشاره به پدر «مريم» مى‌باشد و آيات بعد كه شرح حال «مريم» را بيان مى‌كند نيز گواه اين مطلب است.
***
٦- در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده است به اين آيه براى معصوم بودن انبياء و امامان استدلال شده است؛ «١» زيرا خداوند هرگز افراد گنهكار و آلوده به شرك و كفر و فسق را انتخاب نمى‌كند، بلكه آنهائى را برمى‌گزيند كه از آلودگى‌ها بركنار و معصوم باشند (البته مراحلى از عصمت را مى‌توان از آيه استفاده كرد).
***
٧- بعضى از نويسندگان اخير، به اين آيه براى مسأله تكامل انواع استدلال كرده‌اند و معتقدند: آيه دلالت بر اين دارد كه «آدم»، نخستين انسان نبود، بلكه در زمان آدم انسان‌هاى بسيارى وجود داشتند كه خداوند آدم را از ميان آنها برگزيد