تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٠
بر اثر طغيان و غلبه شهوات، گاهى لغزشى از او سرزند كه در پرتو اطاعتهاى مستمر او بخشوده خواهد شد.
***
در آيه بعد، بحثى را كه در آيه قبل آمده بود تعقيب كرده، مىفرمايد: «بگو:
خدا و فرستاده او را اطاعت كنيد» «قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ».
بنابراين، چون شما مدعى محبت او هستيد بايد با اطاعت از فرمان او و پيامبرش اين محبت را عملًا اثبات كنيد.
سپس مىافزايد: «اگر آنها سرپيچى كنند، خداوند كافران را دوست ندارد» «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ».
سرپيچى آنها نشان مىدهد كه محبت خدا را ندارند، بنابراين، خدا هم آنها را دوست ندارد؛ زيرا محبت يك طرفه بى معنى است.
ضمناً از جمله «أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ» استفاده مىشود كه اطاعت خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله از هم جدا نيستند، به همين دليل، در آيه قبل تنها سخن از پيروى و اطاعت پيامبر صلى الله عليه و آله بود و در اينجا سخن از هر دو است.
***
نكته:
دين و محبت
در روايات متعددى از پيشوايان اسلام نقل شده كه: دين چيزى جز محبت نيست، از جمله در كتاب «خصال» و «كافى» از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود: هَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ ثُمَّ تَلا هذِهِ الآْيَةَ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي: «آيا دين جز محبت است، و سپس آيه فوق را تلاوت فرمود». «١»