تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٨

١٩ إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَريعُ الْحِسابِ
ترجمه:
١٩- دين در نزد خدا، اسلام (و تسليم بودن در برابر حق) است. و كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده شد، اختلافى (در آن) ايجاد نكردند، مگر بعد از آگاهى و علم، آن هم به خاطر ظلم و ستم در ميان خود؛ و هر كس به آيات خدا كفر ورزد، (خدا به حساب او مى‌رسد: زيرا) خداوند، سريع الحساب است.
تفسير:
روح دين، همان تسليم در برابر حق است!
بعد از بيان يگانگى معبود، به يگانگى دين پرداخته، مى‌فرمايد: «دين در نزد خدا، اسلام است» «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الإِسْلامُ».
واژه «دين» در لغت در اصل، به معنى جزا و پاداش است، و به معنى اطاعت و پيروى از فرمان نيز آمده است، و در اصطلاح مذهبى، عبارت از مجموعه قواعد و قوانين و آدابى است كه انسان در سايه آنها مى‌تواند به خدا نزديك شود و به سعادت دو جهان برسد و از نظر اخلاقى و تربيتى در مسير صحيح گام بردارد.
واژه «اسلام» به معنى تسليم است، بنابراين معنى جمله «انَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللَّهِ الاسْلامُ» اين است كه: آئين حقيقى در پيشگاه خدا، همان تسليم در برابر فرمان