تفسير:
پاداش پرهيزگاران
با توجه به آنچه در آيه قبل، درباره اشياء مورد علاقه انسان، در زندگى مادى دنيا آمده بود، در اينجا در يك مقايسه، اشاره به مواهب فوق العاده خداوند در جهان آخرت و بالاخره قوس صعودى تكامل انسان كرده، مى‌فرمايد: «بگو: آيا شما را از چيزى آگاه كنم كه از اين (سرمايه‌هاى مادى) بهتر است» «قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ».
آن گاه به شرح آن پرداخته، مى‌افزايد: «براى كسانى كه تقوا پيشه كرده‌اند در نزد پروردگارشان باغ‌هايى از بهشت است كه نهرها از زير (درختانش) جارى است، هميشه در آن خواهند بود، و همسرانى پاكيزه و (از همه بالاتر) خشنودى خداوند نصيب آنها مى‌شود، و خدا به بندگان بينا است» «لِلَّذينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصيرٌ بِالْعِبادِ».
آرى، اين باغ‌هاى بهشتى بر خلاف غالب باغ‌هاى اين جهان، هرگز آب روان از پاى درختانش قطع نمى‌شود.
و بر خلاف مواهب مادى اين جهان، كه بسيار زودگذر و ناپايدار است جاودانى و ابدى است.
همسران آن جهان، بر خلاف بسيارى از زيبارويان اين جهان، هيچ نقطه تاريك و منفى در جسم و جان آنها نيست و از هر عيب و نقصى پاك و پاكيزه‌اند، همه اينها در يك طرف.
و مسأله خشنودى خداوند (رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ) كه برترين نعمت‌هاى معنوى است يك طرف.