خِلافِ الْحَقِّ).
مانند آنچه در شأن نزول آيه خوانديم كه: جمعى از يهود، از حروف مقطعه قرآن، سوء استفاده كرده، آن را به معنى كوتاه بودن مدت آئين اسلام تفسير كرده بودند و يا مسيحيان كلمه «رُوحٌ مِنْهُ» را دستاويز قرار داده و براى الوهيت عيسى عليه السلام به آن استدلال كرده بودند، تمام اينها از قبيل «تأويل به غير حق» و بازگشت دادن آيه به هدفى غير واقعى و نادرست محسوب مى‌شود.
***
٤- «راسخون در علم» چه كسانى هستند؟
در قرآن مجيد، در دو مورد، اين تعبير به كار رفته است يكى در اينجا و ديگرى در سوره «نساء» آيه ١٦٢ آنجا كه مى‌فرمايد:
لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ:
«دانشمندان و راسخان در علم از اهل كتاب، به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو نازل گرديده است، ايمان مى‌آورند».
همان طور كه از معنى لغوى اين كلمه استفاده مى‌شود منظور از آن، كسانى هستند كه در علم و دانش، ثابت قدم و صاحب‌نظرند.
البته مفهوم اين كلمه، يك مفهوم وسيع است كه همه دانشمندان و متفكران را در بر مى‌گيرد، ولى در ميان آنها افراد ممتازى هستند كه درخشندگى خاصى دارند و طبعاً در درجه اول، در ميان مصاديق اين كلمه قرار گرفته‌اند و هنگامى كه اين تعبير ذكر مى‌شود، قبل از همه نظرها متوجه آنان مى‌شود.
و اگر مشاهده مى‌كنيم در روايات متعددى «راسِخُونَ فِى الْعِلْمِ» به پيامبر