و صدها آيه مانند آنها درباره عقايد، احكام، مواعظ و تواريخ، همه از محكمات مى‌باشند.
اين آيات (محكمات) در قرآن «أُمُّ الكتاب» ناميده شده، يعنى اصل، مرجع، مفسر و توضيح دهنده آيات ديگر است.
واژه «متشابه» در اصل، به معنى چيزى است كه قسمت‌هاى مختلف آن، شبيه يكديگر باشد، به همين جهت به جمله‌ها و كلماتى كه معنى آنها پيچيده است و گاهى احتمالات مختلف درباره آن داده مى‌شود، «متشابه» مى‌گويند.
و منظور از متشابهات قرآن همين است، يعنى آياتى كه معانى آن در بدو نظر پيچيده است، و در آغاز، احتمالات متعددى در آن مى‌رود، اگر چه با توجه به آيات محكم، تفسير آنها روشن است.
گرچه درباره «محكم و متشابه»، مفسران احتمالات زيادى داده‌اند «١» ولى آنچه ما در بالا گفتيم هم با معنى اصلى اين دو واژه كاملًا مناسب است، و هم با شأن نزول آيه، هم با رواياتى كه در تفسير آيه وارد شده، و هم با خود آيه مورد بحث، سازگارتر مى‌باشد.
زيرا در ذيل آيه فوق مى‌خوانيم: افراد مغرض، هميشه آيات متشابه را دستاويز خود قرار مى‌دهند، بديهى است آنها از آياتى سوء استفاده مى‌كنند كه در بدو نظر تاب تفسيرهاى متعددى دارد و اين خود مى‌رساند كه «متشابه» به آن معنى است كه در بالا گفته شد.