مساوى ٣٠ و «ميم» مساوى ٤٠ مى‌باشد و به اين ترتيب خبر داده‌اى كه دوران بقاى امت تو بيش از هفتاد و يك سال نيست!
پيامبر صلى الله عليه و آله براى جلوگيرى از سوء استفاده آنها فرمود: شما چرا تنها «الم» را محاسبه كرده‌ايد، مگر در قرآن «المص و الر» و ساير حروف مقطعه نيست، اگر اين حروف اشاره به مدت بقاء امت من باشد، چرا همه را محاسبه نمى‌كنيد؟! (در صورتى كه منظور از اين حروف چيز ديگرى است) آيه فوق در اين مورد نازل شد. «١»
در تفسير «فى ظلال القرآن» شأن نزول ديگرى نيز براى آيه نقل شده كه از نظر نتيجه با شأن نزول فوق هم آهنگ است و آن اين كه جمعى از نصاراى «نجران» خدمت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آمدند و تعبير قرآن درباره مسيح «وَ كَلِمَتُهُ ... وَ رُوحٌ مِنْهُ» «٢»
را دستاويز خود قرار داده، مى‌خواستند براى مسأله «تثليث» و «خدائى» مسيح عليه السلام از آن سوء استفاده كنند و آن همه آياتى كه با صراحت تمام هر گونه شريك و شبيه را از خداوند نفى مى‌كند ناديده انگارند، آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ قاطع داد. «٣»