نكته‌ها:
١- انفاق سبب پيشگيرى از هلاكت جامعه‌ها
در اين كه: آيا ميان دو جمله «وَ أَنْفِقُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ» و «وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ»، ارتباطى وجود دارد يا نه؟
در پاسخ بايد گفت: با توجه به اين كه تمام تعبيرات قرآن حساب شده است، حتماً ميان اين دو رابطه‌اى است و به نظر مى‌رسد رابطه اين است: اگر انفاق در مسير جهاد و فى سبيل اللَّه نكنيد، خود را با دست خويش به هلاكت افكنده‌ايد، بلكه مى‌توان مسأله را از اين فراتر برده، گفت:
اين آيه گر چه در ذيل آيات جهاد آمده است، ولى بيانگر يك حقيقت كلى و اجتماعى است و آن اين كه انفاق به طور كلى، سبب نجات جامعه‌ها از مفاسد كشنده است؛ زيرا هنگامى كه انفاق به فراموشى سپرده شود، و ثروت‌ها در دست گروهى معدود جمع گردد و در برابر آنان اكثريتى محروم و بينوا وجود داشته باشد، ديرى نخواهد گذشت كه انفجار عظيمى در جامعه به وجود مى‌آيد، كه نفوس و اموال ثروتمندان هم در آتش آن خواهد سوخت و از اينجا رابطه مسأله انفاق و پيشگيرى از هلاكت روشن مى‌شود.
بنابراين انفاق، قبل از آن كه به حال محرومان مفيد باشد به نفع ثروتمندان است؛ زيرا تعديل ثروت، حافظ ثروت است.
اميرمؤمنان على عليه السلام در يكى از كلمات قصارش به اين حقيقت اشاره فرموده، مى‌گويد: حَصِّنُوا أَمْوالَكُمْ بِالزَّكاةِ: «اموال خويش را با دادن زكات حفظ كنيد». «١»